Web Content Display Web Content Display

URZĄDZANIE LASU

Gospodarka leśna w Lasach Państwowych prowadzona jest na podstawie planów urządzenia lasu, sporządzanych dla nadleśnictw na 10 lat. Wykonują je dla Lasów Państwowych specjalistyczne jednostki, m.in. Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej (BULiGL). Plany urządzenia lasu, po konsultacjach z udziałem społeczeństwa, są zatwierdzane decyzją Ministra Środowiska.


Nadleśnictwo Smardzewice obecnie, prowadzi gospodarkę leśną według planu, który został opracowany na lata 2007 – 2016 przez Biuro Urządzenia Lasu i Gospodarki Leśnej w Warszawie. (link: http://www.buligl.pl)

Plan ten został zatwierdzony Decyzją Ministra Środowiska (link do skanu decyzji) z dnia 12 marca 2008 roku, znak: DLOPiK L-lp-611-21/08.

Główne kompleksy leśne Nadleśnictwa Smardzewice leżą na obszarze znanym historycznie pod nazwą Puszczy Pilickiej. Cały teren obecnego nadleśnictwa położony na prawym brzegu Pilicy, między Sulejowem, Radonią i Dąbrową nad Czarną (obecnie Obręb Błogie), był własnością książęcą przekazaną w 1176 roku na rzecz Zakonu Cystersów w Sulejowie(link:http://www.cystersi.sulejow.pl/) Przez wieki do dóbr Zakonu przyłączano kolejne wsie wraz z przyległymi lasami (m.in. Małe Końskie, Prucheńsko. Błogie). W 1815 roku odebrano wszystkie posiadłości Zakonowi Cystersów, wszystkie dobra przejął skarb państwa.

Cały obszar obecnego Nadleśnictwa Smardzewice w ciągu wielowiekowej historii wchodził w skład dwóch dużych majątków rolno-leśnych. Część zachodnia wchodziła w skład tzw. „Majoratu Łęczno", część wschodnia wchodziła w skład tzw. „Księstwa Łowickiego".

Główne kompleksy leśne nadleśnictwa w okresie zaborów były własnością carską. Większość tych obszarów była terenem reprezentacyjnych polowań, a gospodarka leśna była prowadzona pod kątem stworzenia optymalnych warunków dla zwierzyny. Do 1918 roku lasy obecnego Nadleśnictwa Smardzewice należały do Nadleśnictwa Radzice. Na przełomie XIX i XX wieku na tych terenach przeprowadzono zakrojoną na dużą skalę akcję zalesieniową. Została ona poprzedzona wykupieniem gruntów i wysiedleniem ludności ze wsi: Tresta Rządowa, Dwór Trzebiatów, Lubianów, Grzymała i Wołkowa (obecny Obręb Błogie) i Sługocice, Książ, Giełzów (obecny Obręb Smardzewice). Do czasów współczesnych części niektórych wsi przetrwały w postaci enklaw śródleśnych (np. Sługocice), nazwy pozostałych wsi przetrwały w formie nazw uroczysk, leśniczówek, gajówek itp. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku Nadleśnictwo Radzice podzielono na dwa nadleśnictwa Błogie i Brudzewice. Pierwsze, prowizoryczne urządzanie lasu, przeprowadzono w 1920 roku. Według przeprowadzonych pomiarów powierzchnia Nadleśnictwa Błogie wynosiła 10273,61 ha. Nadleśnictwo składało się z czterech obrębów (Sulejów, Błogie, Smardzewice i Żarnów).

Zgodnie z postanowieniem Komisji Techniczno Gospodarczej z 31.03.1925 roku, z lasów Nadleśnictwa Brudzewice wyodrębniono tereny leśne obecnego obrębu Smardzewice tworząc wówczas samodzielne nadleśnictwo – Smardzewice. W 1927 roku w Nadleśnictwach Błogie i Smardzewice przeprowadzono prace urządzeniowe. Powierzchnia pierwszego z nich wynosiła wówczas 5533,10 ha, a drugiego 6561,40 ha. Dla obu nadleśnictw operaty urządzenia lasu były opracowane na lata 1927-36.

Kolejne prace urządzeniowe, w obu nadleśnictwach, przeprowadzono w roku 1937 (na lata 1938-1947). Lasy Nadleśnictwa Błogie podzielono na trzy obręby, które odpowiadały gospodarstwom i były utworzone z poszczególnych drzewostanów bez względu na ich lokalizację.

W czasie drugiej wojny światowej nadzór nad opisywanymi lasami sprawowali Niemcy. Nie są znane liczby określające wysokość strat wojennych.

Po 1945 roku do Nadleśnictwa Błogie dołączono, na mocy Dekretu PKWN, kompleksy leśne będące dotychczas w rękach prywatnych, tj.: Zajączków, Mniszków, Kawęczyn I i II, Stok, Jawor I i II, oraz odziały 178-180. W Nadleśnictwie Smardzewice przejęto natomiast lasy majątków Wąwał i Kraśnica (około 246 ha).

W 1947 roku przeprowadzono w obu nadleśnictwach prace urządzeniowe i opracowano operaty prowizorycznego urządzenia lasu na lata 1947-62. W omawianym okresie gospodarczym zaszły istotne zmiany w stanie posiadania ówczesnego Nadleśnictwa Smardzewice. W tym czasie przekazano Tomaszowskiej Kopalni Surowców Mineralnych „Biała Góra" około 131 ha powierzchni leśnej oraz przekazanie 56,92 ha gruntów dla Kampinoskiego Parku Narodowego na Ośrodek Hodowli Zwierząt Rzadkich (OHZRz).

W 1962 roku dla Nadleśnictwa Błogie i Smardzewice opracowano plan definitywnego urządzenia lasu na lata 1962-72. W omawianym okresie gospodarczym wylesiono około 301 ha pod projektowany Zbiornik Sulejowski w Nadleśnictwie Błogie i Smardzewice.

W roku 1972 utworzono Nadleśnictwo Opoczno w skład, którego weszły dotychczasowe nadleśnictwa: Błogie Smardzewice, Brudzewice i Opoczno. Z dawnych nadleśnictw utworzono obręby leśne. W 1971 roku opracowano plan pierwszej rewizji na lata 1972-81. W roku 1986 opracowano plan drugiej rewizji dla Nadleśnictwa Opoczno na lata 1986-95. W trakcie obowiązywania tego planu, dnia 1.01.1992 roku utworzono Nadleśnictwo Smardzewice z Obrębami Błogie i Smardzewice o powierzchni 13760 ha.

Z dniem 1.01.2004 roku Zarządzeniem Nr 105 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 16.12.2003 r. powiększono powierzchnię Nadleśnictwa Smardzewice przejmując od Nadleśnictwa Piotrków 2254,86 ha gruntów obrębu Nagórzyce. Ogólna powierzchnia leśna Nadleśnictwa Smardzewice na dzień 1.01.2007 roku (w m2) wynosi 16165,2481 ha. (źródło: plan urządzenia lasu).